കരിമഷിക്കവിതകള്
എഴുത്ത് കലാപമാണ്. കവിതയാണ്; കലഹമാണ്.
എഴുത്ത് കൂട്ടുകാരനാണ്, കൂട്ടുകാരിയാണ്,പ്രണയിനിയാണ്; സഖാവാണ്.
ഉറക്കത്തില്നിന്നും
ചിലപ്പോളുണരുന്നത്
മരണത്തില്നിന്നും
വേര്പ്പെടുന്നപോലെയാണ്...
ആദ്യം 'ഞാന്'
പിന്നെയീ 'ഭൂമി' ;
ഇവ തമ്മിലുള്ള
ആത്മബന്ധത്തിനെ
ചോദ്യം ചെയ്യുകയാണ്,
ഉറക്കമെന്ന
ഓരോ ചെറിയമരണങ്ങളും.