കണ്ടാല്തോന്നും
ലക്ഷ്യമില്ലാതെ
പാറിപ്പറക്കുകയാണെന്ന്...
പക്ഷേ;
വരുമൊരുകാലത്തേക്ക്,
പിന്തലമുറയെ
നട്ടുമുളപ്പിക്കാന്
കുത്തിയുണ്ണാത്ത
വിത്തുമായാണ്
നിന്റെ ഓരോ യാത്രകളും...
എന്നാലും;
നൂലുപൊട്ടിയ പട്ടംകണക്കെ
വിത്തുപേക്ഷിച്ച്,
ഗഗനവിശാലതയിലേക്ക്
ഇനിയും നീ
ഉയര്ന്നുപൊങ്ങുന്നതെന്തിനാകും ?.
അല്ലയോ അപ്പൂപ്പന്താടീ...
ശൈശവവും, ബാല്യവും, കൗമാരവും
ഒരു പ്യൂപ്പയിലെന്നപോല്
തപസ്സിരുന്നും,
യൗവ്വനത്തില്
ഒരു ബിഗ് ബാങ് തിയറിയായ്
പൊട്ടിപ്പിളര്ന്നും,
വാര്ദ്ധക്യത്തില് നീ
ഏകാകിയായ്
തീര്ത്ഥയാത്രചെയ്തും,
ഒടുവില്....
പ്രിയ സഖാവേ,
പ്രണയചാരുതയോടെ;
നീ എവിടേക്കാണ്
പോയ്മറയുന്നത്...?
No comments:
Post a Comment