കരിമഷിക്കവിതകള്
എഴുത്ത് കലാപമാണ്. കവിതയാണ്; കലഹമാണ്.
എഴുത്ത് കൂട്ടുകാരനാണ്, കൂട്ടുകാരിയാണ്,പ്രണയിനിയാണ്; സഖാവാണ്.
പ്രത്യാശ
കാലംതെറ്റിയ മഴയില്
എഴുത്തുപോല്, ചുവന്ന്തുടുത്ത്,
കവിതപോല് ഇരച്ചെത്തി,
പതഞ്ഞ്പാല്നുരചിന്തി,
കലങ്ങിയൊഴുകും നിന്നെയെങ്ങനെ
പ്രണയിക്കാതിരിക്കും ചാലിയാറെ.
ഒരിടവേളയില് വേര്പിരിഞ്ഞെങ്കിലും,
ഒരുകൊതുമ്പുവള്ളമായ്
പ്രാണന്പകുത്ത്നിന്നരികിലെത്തും.
ഞാന് തേടിയതും പിന്നെ;
നീ നല്കിയതും സ്നേഹമാകയാല്...
No comments:
Post a Comment